U16 heeft met een collectief sterke prestatie terug aangeknoopt met de overwinning. Trainer Maarten zag donderdag nog Keanu uitvallen, en kon al niet rekenen op Kjell (U17), Senne (knie) en Sesay (voet). Een aardig meevoetballend Beerschot toonde in het eerste kwartier dat ze niet naar Lokeren waren gekomen om een bijrolletje te spelen.  De eerste kansen waren voor de thuisploeg, al was er niemand om de eerste voorzet van Tars in doel te werken en trof Preben na een mooie actie de kruising.  Beerschot zette daar een prima afstandschot tegenover, ook zij raakten het doelmetaal...de lat met name.  Sporting ging nadrukkelijk op zoek naar het openingsdoelpunt en dat kwam er ook, Jordy stuurde Simon weg die Preben de mogelijkheid gaf om binnen te tikken, heerlijk onbaatzuchtig.  Even later leek Simon zelf te gaan besluiten na een actie van Jordy en Matthijs, maar de Beerschotgoalie stond in de weg.  De 2-0 kwam er toch, Preben en Niels knutselden een aanval over links in mekaar, Tars kopte de voorzet van Niels onhoudbaar binnen.  De Sportingdoelpuntenmachine ging plots lekker zoemen, Preben had z'n dagje en dan is hij nauwelijks af te stoppen.  Samen met z'n maatje Simon werkte hij zich voorbij de Beerschot defensie om de 3-0 in het mandje te leggen.  Tars wilde ook wel zo'n actie opzetten, aan de rechterkant dan, Sander 'panneerde' z'n opponent en zette voor, Matthijs kopte net over.  Het spel golfde lekker over en weer, maar enkel Sporting U16 kwam aan degelijke kansen.  Een hardwerkende Simon ging op wandel maar werd foutief gestopt...penalty. De ploegmaats  en supporters wilden de jarige Sander een cadeautje doen, maar de Beerschot doelman wou er niet van weten, hij redde de bal uit de hoek en ook de rebound kon Sander niet in doel verwerken, jammer.  Lokeren kon met een 3-0 voorsprong de rust in, maar had zeker de mogelijkheden gehad om meer te scoren. 
 
Sporting wilde niet dezelfde fout maken als vorig seizoen en trok meteen de aanvalsschuif open.  Dat gaf al vrij vlug een vierde doelpunt.  Jonathan zette uitstekend voor, captain Arno kopte de vierde Lokerse goal binnen.  Maar Beerschot weigerde helemaal te breken, en bleef het voetballend proberen, Kelvin haalde een knappe vrije trap uit z'n doelvlak.  De partij bleef aangenaam om volgen en vooral heel sportief, zo hoort het eigenlijk altijd te zijn in een jeugdmatch, een pluim voor de Beerschotters is zeker op z'n plaats.  Lokeren kwam alweer aan de betere mogelijkheden.  Jonathan stuurde Tars weg die keihard de vuisten van de paarswitte doelman trof.  Diezelfde acteurs tekenden voor de volgende kans, nu zette Tars voor, Jona kopte net naast.  Beerschot kreeg het moeilijker om er uit te komen en Lokeren wilde er verder voor gaan.  Preben en Jelle gingen aan de haal, maar de 5-0 liet nog even op zich wachten.  Uitstel, want even later stonden die cijfers er toch, Jelle zette uitstekend voor, Tars dook aan de eerste paal op en kopte zijn tweede van de namiddag in huis.  Tien minuten voor tijd wisselde trainer Maarten z'n twee uitblinkers, Tars en Preben, een echte applauswissel.  Sander probeerde het nog eens met een voorzet, Simon kon er net niet bij.  Beerschot kreeg waarvoor het was blijven voetballen, een hoekschop werd binnengekopt, 5-1.  En ei zo na viel de 5-2, wat concentratieverlies sloop in de Lokerse gelederen en de jonge Ratten kregen nog kansen, een vrije trap ging maar net over. Sporting schrok even maar zette die prikkel om in hernieuwde aanvalslust.  Jonathan zette de beweging in gang met Jelle, Simon lobde de doelman, maar die kon er nog net bij.  Jammer voor de sterkspelende Simon, want dat doelpuntje had hij echt wel verdiend.  U16 wilde de muizenissen na de 3-0 op Gent wegspelen en dat is gelukt. We zagen het betere voetbalwerk van het team. De hogere efficiëntiegraad, gevraagd door de trainer was er ook, al had de score ook hoger kunnen zijn.  Er wachten U16 nu twee loodzware opdrachten, te beginnen uit bij YR KV Mechelen zaterdag, en het weekend nadien met kandidaat-kampioen Standard.  Maar een overwinning is altijd goed voor 'de moral' ;-) en zeker eentje met een leuk aantal doelpunten.

Sporting Lokeren won de laatste thuismatch voor de winterstop tegen KV Kortrijk met 4-0. Het werd een heel intense partij, niet zozeer vanwege het sportieve, maar om het emotionele. Sporting Lokeren U16 moet afscheid nemen van één van z'n voornaamste sfeermakers, Mattis Even. Dat werd de spelersgroep net voor de wedstrijd meegedeeld, Mattis wil alle voorrang geven aan zijn studies en dan is de combinatie met Elite voetbal niet voor de hand liggend. De jongens waren zichtbaar aangedaan, maar waren resoluut in hun besluit. Er moest gewonnen worden voor hun vriend,Mattis moest met klasse uitgezwaaid worden. Het werd een eresaluut aan de vriendschap, een eigenschap die steeds zeldzamer wordt in het voetbal.

Voor goed voetbal was de dreun bij de meesten iets te hard aangekomen. Sporting Lokeren wilde wel maar tot echt vloeiende combinaties kwam het te weinig. KV Kortrijk, ook al een team waar de vriendschapsbanden de voorbije maanden tot het uiterste werden getest, deed eveneens een meer dan verdienstelijke poging om goed voetbal te brengen, maar ook bij de roodwitten ontbrak de dash om van een goede partij te kunnen spreken. Lang leek de eerste helft op een 0-0 af te stevenen tot Matthijs, Tars centraal diep stak, onze rechterwing was niet zelfzuchtig en gaf de bal aan de vrijkomende Simon die de 1-0 kon intikken. Vijf minuten voor tijd volgde wat misschien al 'het' moment van de match was, Sporting combineerde zich naar voor, Mattis ging op z'n rechterflank voorbij z'n belager en schilderde een magistrale voorzet op het hoofd van Sesay, die krachtig binnenknikte. Alle U16'ers op een hoopje, de afscheidnemende Mattis werd bijna platgeknuffeld. De match leek ook meteen gespeeld. De Lokerse aanvallen mondden regelmatig uit in buitenspel, Kortrijk bleef voetballend proberen. Chapeau, er zijn heel wat teams die in een betere positie dan onze Westvlaamse vrienden staan, die zelfs ook maar weigeren om die poging te doen of ze niet mogen doen. Niks lange ballengedoe, geen haantjesgedrag of schopperij, altijd met de bedoeling een aanval zoals het moet in mekaar te zetten. Maar het vlotte niet voor roodwit, de Sporting recuperatie deed zijn werk en de defensie was uiterst secuur.

Ook de tweede helft bleef Lokeren de gevaarlijkste ploeg, al duurde het even vooraleer de 3-0 er kwam. Een paar pogingen werden nog net afgeblokt, Kortrijk kwam in de verdrukking en moest kleine foutjes maken om een grotere achterstand te voorkomen. Uit één van die vrije trappen kwam de 3-0, Simon nam die snel en bedankte zijn maatje Tars voor de assist van het eerste doelpunt door hem de pass voor Sportings derde aan te reiken. Tars ging snel, knap omheen de keeper, het definitieve verdict voor de moedige Kortrijkzanen. Het werd ook nog 4-0, ook Sesay wilde nog een doelpunt aanreiken, hij deed dat op een alleraardigste manier, bal aannemen, ruimte maken, en Simon centraal alleen voor doel zetten. Simon twijfelde niet en plaatste het leer netjes in de bovenhoek buiten bereik van de Kortrijk goalie. Lokeren speelde de partij rustig uit, KVK deed dat ook. Nogmaals een pluim voor de fairplay van de Kortrijkboys en hun supporters, dit mag en moet een voorbeeld zijn voor heel veel ploegen uit de reeks. De mevrouw naast ons had enkel wat minder telefoons verwacht tijdens de wedstrijd ;-)

Vijf minuten voor tijd kreeg Mattis Even zijn applauswissel. Fel geëmotioneerd nam hij afscheid van al zijn maats, afgevaardigden, trainer en zijn supporters. Even vreesden we nog dat hij een blessure zou oplopen toen de voltallige spelersgroep hem een paar keer de lucht ingooide na affluiten. Maar hij kwam heelhuids tot bij 'zijn' U16 familie, om iedereen uitgebreid te groeten, in de armen te vallen en afscheid te nemen. Tot ziens vriend, het ga je goed bij Wachtebeke!!!

Het beeldverslag van deze bijzonder emotionele wedstrijd kan je hier vinden: http://youtu.be/CC0YFQimro8

De U16 coach moest maar liefst vier basisspelers vervangen tegen Zulte-Waregem. Drie door blesure, Preben, Kjell en Senne, en Tars die moest doorschuiven naar U17.  Tars en Preben, samen goed voor de helft van de Lokerse doelpunten dit seizoen, missen, dat zouden we voelen.  Zulte-Waregem presenteerde zich als verwacht.  Sterk in de duels, goed in de recuperatie en steevast snel diepte zoekend, daarbij weliswaar iets te overhaast te werk gaand in de afwerking, jammer voor de thuissupporters.  Lokeren kwam tot tweemaal goed weg toen de Essevee aanvallers niet kozen om meteen af te drukken maar nog een dribbel wilden aangaan.  Een dichte poging, even later wel afgevlagd voor buitenspel, trof pardoes de paal.  Lokeren kon enkel schuchtere aanvalsacties opzetten, maar vaak werd de angel er al in de voorbereiding uitgehaald. Vooral Timo kreeg geen  ruimte. Enkel Sesay kwam dicht bij een kans, even later zat Jonathan er dicht bij op een te korte terugspeelbal.  De thuisploeg probeerde het nadien vanuit de tweede lijn maar de ballen gingen vrij ongevaarlijk over.  0-0 bij de rust, Lokeren mocht al blij zijn niet met een achterstand de kleedkamer in te moeten. 

Onmiddellijk na rust veranderde het beeld, Sporting tikte nu beter, en een combinatie Jonathan-Keanu belandde bij Simon, zijn dichte kopbal werd door de keeper gered. De Gaverbeekboys leken niet verschrikt, vanuit een goede organisatie ging het steevast snel op de uitbraak.  Een aantal van die ballen zoefden over, maar gevaar was er wel degelijk bij.  Lokeren antwoordde alweer via Simon die een prima voorzet van Sander niet kon verzilveren.  Het golfde nu lekker heen en weer, Z-W kreeg een gemakkelijke vrije trap, waar in eerste instantie niets uit leek te komen, maar plots was er geen druk meer op de man die de bal voor zijn voet kreeg, die kon vrij aanleggen en zag de bal in de verste hoek binnengaan, net op het moment dat Sporting baas werd in de match. Bijna vlak erna stonden de bordjes ei zo na gelijk, Jordy zette zich achter een vrije trap, Timo en Simon kwamen vrij opduiken maar de bal raakte in de kluts niet tot voor hun voet.  Een hoekschop vond even later het hoofd van Arno die in het pak tot bij Sander kopte, die viseerde de verste hoek maar mikte naast, waar Jelle het hoofd er nog tegen kon zetten maar de richting van de bal niet kon laten veranderen.  25 minuten voor tijd ontbond Sesay voor het eerst in de match zijn duivels, trainer Maarten had net voordien een omzetting in de veldbezetting doorgevoerd, achteraan ging Sporting man tegen man spelen, er kwam een middenvelder bij en vooraan switchte hij Simon en Sesay. Onze 'wittekop' ging meteen snel voorbij z'n belager en zette tot bij de oprukkende Simon, één controletoets en meteen uithalen, de 1-1 voorbij de doelman.  Nauwelijks twee minuten later haalden dezelfde acteurs bijna opnieuw resultaat, maar Simon raakte in de korte hoek nu niet voorbij de Essevee goalie.  Het bleef ondertussen uitkijken voor de tegenaanvallen.  Steevast zat hardwerker Jordy ertussen, al kon hij ze niet allemaal onschadelijk maken. Niels kreeg er bij zo eentje de bal tegen de arm in de eigen zestien, de scheids ging op het aangeven van zijn lijnrechter in en legde de bal op de stip.  2-1, drie minuten voor tijd. En toen bijna iedereen dacht dat Lokeren zich nu wel gewonnen zou geven, gaven onze jongens de twijfelaars lik op stuk.  Alweer Sesay zette zich door op links, speelde een mannetje of twee uit en legde klaarkijkend tot bij Matthijs.  En als Matthijs zo'n bal voor de voeten krijgt kan je als supporter al beginnen juichen.  We kregen even het gevoel terug van een paar jaar geleden toen Matthijs op Club Brugge in de dying seconds een bal prinsheerlijk in de bovenhoek draaide.  De bal ging er nu laag en hard in, maar onze jongens juichten er niet minder hard om. 

Een billijk gelijkspel tegen een goedspelend en bovendien heel fair Zulte-Waregem. En dat laatste is in deze reeks al een verademing op zich.  Het punt, hoewel onze jongens op het veld het altijd nog moesten halen, was evenzeer de verdienste van trainer Maarten, die alles op alles zette om toch nog de overwinning binnen te halen. Een blijk van vertrouwen in zijn groep, vertrouwen dat onze jongens graag beloonden met een doelpuntje in de laatste seconden.

Een goedvoetballend U16 is er niet in geslaagd de buit bijeen te rapen die ze op basis van het geleverde technisch combinatievoetbal en de kansen meer dan verdienden. 0-0 bleef het in een éénrichtingspartij. De thuisploeg kwam nauwelijks aan een aanval toe. Lierse stelde zich tevreden met het behoud van 'de organisatie' en vierde het behaalde punt als een overwinning. Tja,... Opstelling U16: Kjell Fruytier, Sander Claeys, Arno Monsecour, Jordy Van Daele, Niels De Pauw, Jordy Van Landeghem, Tars Notteboom, Timo Louage, Mohamed Sesay, Jonathan Lievens, Preben De Man, Jelle D'Heer, Kelvin Vermeulen, Mattis Even

Een samenvatting van de wedstrijd kan je hier vinden: http://www.youtube.com/watch?v=UEEaE3An1t0

We stonden er even van te kijken, maar liefst 8 U16 spelers werden geselecteerd voor Jong Sporting Lokeren.

Dit project brengt een aantal jongens van U16 tot U19 op regelmatige basis samen.  De integratie begint bij U16, en kan variëren van 1 training tot meerdere trainingen en/of wedstrijdselecties voor Jong Lokeren doorheen het lopende seizoen.  Vorig seizoen mochten een aantal van onze jongens daar al van proeven, een jaartje vroeger dan eigenlijk omschreven, omdat er in U16, 17 en 19 toen heel veel spelers met nationale selecties zaten waardoor de kern van Jong Lokeren manschappen te kort kwamen.  Kjell, Jordy VL en Sander trainden een paar keer met deze selectie en speelden uiteindelijk een wedstrijd tegen Jong OH Leuven. 

Voor U16 werden geselecteerd: Kjell Fruytier, Arno Monsecour, Sander Claeys, Jordy Van Landeghem, Jonathan Lievens, Tars Notteboom, Mohamed Sesay en Preben De Man