Koninklijke Sporting Club Lokeren ontstond uit een fusie van de ploegen Racing Lokeren en Standaard Lokeren.

Standaard en Racing Lokeren tijdens een onderlinge vriendenwedstrijd. Standard met Zaman, Michiels, De Schrijver, Rombaut, Wollaert, Verhoeven, Haentjens, De Keyser, Daeyaert en Lambrecht. Racing met E. De Vijlder, Baert, Meeuws, De Wese, De Bock, Dufour, Michiels, T. De Vijlder, De Nul, Veldeman en Van Gassen.
 

De oprichting

• In 1969 promoveerde Racing Lokeren van provinciale naar bevordering en ging Standaard Lokeren juist de tegenovergestelde richting uit. Zij degradeerden van bevordering naar provinciale. Seizoen 1969-1970 werd voor beiden begonnen zonder veel ambitie. De noodzaak van een samengaan werd ernstig overwogen.
• In 1970 pleitte voorzitter Adhemar Goeters van Racing Lokeren openlijk voor een fusie met stadsgenoot Standaard Lokeren. Op 18 mei was er een eerste officiële ontmoeting tussen de clubs.
• Op 4 juni 1970 zaten de twee partijen opnieuw aan tafel, in aanwezigheid van het stadsbestuur. Tegenstanders van de fusie waren er ook, meer nog bij Standaard dan bij Racing Lokeren. Zij vereningden zich op 3/1/1970 in Lokerse SV (sportvereniging), een nieuwe provinciale club met stamnummer 7445. Die club werd nooit succesvol en hield het op 22/05/1997 definitief voor bekeken bij de aanleg van industrieterrein E17/3.
• Op 22 juni 1970 vond een historische gemeenteraad plaats. Een aantal praktische problemen werden daar uit de weg geruimd. Het stadsbestuur deed zijn duit in het zakje door het terrein van Racing te kopen en het veld van Standaard ter beschikking te stellen. Zo zou voortaan het gemeentelijk stadion in de Daknamstraat de thuisbasis vormen voor de fusieploeg. Een stadion dat toen zowel voor hondenrennen als voor atletiek werd gebruikt. Voor voetbal totaal niet geschikt, maar de nieuwe bestuursploeg zette er zich achter. Er werden met eigen middelen tribunes gebouwd. Ook andere hete -financiële- hangijzers kregen een oplossing. Nog diezelfde avond werd de fusie getekend. De kleuren werden wit-geel-zwart. "De tricolorers" waren geboren! Het stamnummer 282 (van RC Lokeren) bleef behouden. De eenheidsploeg heette voortaan Koninklijke Sporting Club Lokeren. Stamnummer 1783 van Standaard Lokeren verdween definitief.

Sporting wordt geboren op de historische gemeenteraad van 22 juni 1970.
 

• Op 30 juli 1970 wapperde voor het eerst de nieuwe vlag, tot stand gekomen in het atelier van voorzitter Goeters, aan de poorten van het gemeentelijk stadion.

De vlag en logo van sporting worden voorgesteld
 

De eerste jaren

In het seizoen 1970-71, het eerste jaar van de fusieploeg, trad Sporting op in bevordering D en putte het uit de spelerskeren van de twee opgedoekte clubs. Everaert, Van Daele, Rogiers, Baert en Antheunis kwamen van Racing; o.a. Ingels en Opdorp van Standaard. Tielemans en Uvijn werden aan de kern toegevoegd. Negen maanden later werd de promotie naar de derde klasse bereikt.

Bij de promotie naar derde klasse werd Jef Jurion binnengehaald als speler-trainer. Die bracht de Tsjechoslowaakse ex-international Jozef Vacenovsky mee. Het duo was goed omringd en stootte onmiddellijk door naar tweede nationale. Op 26 december 1971 speelde Lokeren een memorabele bekerwedstrijd tegen Standard. 11.000 toeschouwers zagen hoe Sporting pas in de verlengingen met 1-2 moest buigen.

En nog was de Lokerse honger niet gestild. In 1973-1974, na twee jaar verblijf in tweede, werd de promotie naar de hoogste klasse bereikt. Sporting werd 3de, maar mocht toch promoveren. Dat had het te danken aan het ontstaan van de profliga. Er kwamen dat seizoen 2 extra ploegen bij in de eerste afdeling. Om een kans op promotie te maken moesten ze binnen de eerste vier eindigen en het profstatuut aannemen. Lokeren was kandidaat, Gent en Charleroi bleken sportief te licht. De laatste concurrent Eupen werd op de slotspeeldag met 2-1 verslagen. Olympic(kampioen), Oostende(2de) en Lokeren(3de) konden zo promoveren.

Kapitein Stany Rogiers, Gilbert Van Daele, Etienne Everaert, Ronny Tielemans, Daniël De Paepe, Roland Ingels en Aimé Anthuenis maakten de steile opgang van Bevordering naar eerste klasse mee. Lokeren werd in voetbalmiddens "het dorp der mirakelen" genoemd.

Het bestuur van voorzitter Goeters en de gerichte aankopen van manager Alois Derycker (foto links) zoals Larsen, Lubanski en Gudjohnsen leidden de club in 1975-1976 naar een vierde plaats en Europees voetbal tegen Differdange en Barcelona!

Meer details over de sportieve prestaties van Sporting Lokeren zijn in ons all-time overzicht te vinden.